Even voorstellen

Ik ben Joline Brooijmans. Opgegroeid in een echte paardenfamilie, de passie voor paarden werd er dus met de paplepel ingegoten. Lekker bezig zijn in en om de stallen, met de paarden en natuurlijk paardrijden. Ik was dan ook misschien wel een beetje een “te” fanatieke amazone, ik wilde zo graag dat het goed ging en dat werkt natuurlijk averechts. En wat daar ook niet bij hielp was dat mijn lichaam niet ‘mee wilde doen’. Ik had doelen en plannen maar ik werd continue geremd door mijn lijf. Ik had altijd snel last van zeurende gewrichten, verzuurde spieren en vooral die moeheid remde al mijn ambities. Als ik aan het rijden was, waren het korte stukjes en weer even stappen, dat werkt natuurlijk niet fijn maar als ik les had of het ging niet goed dan ging ik door, met als resultaat strak en soms zelfs verkrampt afstappen. En ik wilde zo graag beter worden in het paardrijden, meer paarden trainen en uitbrengen op wedstrijd. En met alle discipline ik ook had, stapte ik toch iedere keer maar op het paard, het resultaat was nog vermoeider, pijn, boosheid, teleurstelling en verdriet omdat het niet ging.

Ik had me er bij neergelegd dat fulltime in de paarden werken lichamelijk niet ging lukken, om toch met mijn passie aan de slag te kunnen en die kennis te delen, ben ik als docent paardensport &-houderij gaan werken. Maar helaas ook hierbij bleef mijn lichaam in protest gaan. Zo vaak naar de dokter geweest, testen gedaan en daar kwam niets uit. Gewoon frusterend was dat, je voelt je niet gehoord en een aansteller en dat was nu precies wat ik niet wilde. En die ambities blijven ook maar door mijn hoofd stuiteren. Na de zoveelste teleurstelling in onderzoeken en een stickertje rijker, wat bij mij heel veel weerstand opriep, was ik het echt beu. 

Ik heb het over een hele andere boeg gegooid en ben met een opleiding behandelaar met paarden aan de slag gegaan. Dit gaf zoveel inzichten, rust en wat natuurlijk ook belangrijk is, de lichamelijke klachten werden steeds minder. Wauw gewoon, ik kon gewoon paardrijden zonder in een paar tellen te verzuren, hoe heerlijk is dat! Zowel lichamelijk als mentaal meer ontspannen tijdens het rijden. Ik had zoveel minder last van mijn gewrichten, de stalwerkzaamheden gingen mij gewoon opeens veel beter af. En die dag er na kon ik ook gewoon bewegen!! 

En gaande het proces werd ook het paardrijden beter, het stukje “te” fanatiek ging er af. Ik ben nu gewoon een ambitieuze amazone en dit geeft rust, het mag fout gaan, daar voor train je. De wedstrijden zijn meetmomenten, het hoeft niet perfect te gaan. Ik kijk nu anders naar die ruiters die ook aan het losrijden zijn, niet meer als concurrent die het zo goed voor elkaar hebben, maar wat fijn dat dat paard goed gereden wordt, zodat ik dicht bij mezelf kan blijven. 

Naast het stuk mentaal wat invloed had, kon ik ook mijn rijhulpen gaan verbeteren. Zo liep ik vast met de vliegende wissels, hier zat dus ook een blokkade bij mij lichamelijk en misschien ook wel mentaal ;). Dit aanpakken en mijn wissels werden gewoon zoveel beter door minder te doen. 

Het stukje verzuren, teveel spierspanning en lichamelijk het gevoel hebben dat je bepaalde handelingen/hulpen niet kan geven heb ik zelf echt ervaren. Maar tijdens mijn werk zag ik zoveel ruiters die vanuit een bepaalde angst verstijven en daardoor niet hun plezier meer konden halen uit het paardrijden. En dit heeft uiteindelijk ook gevolgen voor het welzijn voor het paard. Al deze ervaringen hebben mij in beweging gezet om hier wat mee te gaan doen. 

Wat is typisch Joline:

Die “te” ambiteuze amazone is er gelukkig vanaf maar ik ben nog steeds ambitieus en gedreven in mijn werk, ik hou er van om te kijken naar de kwaliteiten van mensen en paarden en dit nog meer te laten groeien.

Mensen bewust te laten worden van hun handelen. Daarbij opzoek naar de oorzaak in plaats het gevolg op te lossen en daarmee aan de slag gaan. 

Ik hou het graag lekker simpel en praktisch.

En ga echt voor een “trainingseffect”, wat inhoud dat ik graag mensen en paarden uitdaag/ stimuleer om net iets verder te gaan dan ze zelf zouden doen en dan natuurlijk ook hersteltijd geven. Daar gaan de combinaties van groeien en genieten!

Verder nog een paar weetjes over mij:

  • Als ik aan het lesgeven ben, hou ik er van om vergelijkingen met fietsen en autorijden te maken. Gewoon om het lekker simpel en logisch te houden. 
  • Ondanks ik vaak over fietsen praat, ik daar echt een hekel aan heb, dat gaat bij mij ook altijd fout! Geef maar iets met vier benen of  vier wielen. 
  • Ik absoluut niet tegen mensen en paarden kan die niet in beweging willen komen, dan krijg ik het gevoel van ‘aan een dood paard trekken’. Move your Ass!
  • Ik echt kan genieten van de natuur en dieren en ik vind het heerlijk vind om buiten te werken, alleen die kou is een dingetje! Dan ben ik echt onherkenbaar in gepakt.
  • Het verschil tussen links en rechts? Geen idee 😉 Sorry alvast, kan weleens voor hilarische momenten zorgen. 
  • En als ik helemaal enthousiast aan het vertellen ben en mezelf op m’n gemak voel, ik lekker Brabants begin te praten.